शाळेतील आयुष्यातील असा क्षण, जो कायम मनात घर करून राहतो – एक अविस्मरणीय दिवस.
शाळेतील एक अविस्मरणीय दिवस
शाळा म्हणजे केवळ इमारत, वर्गखोली किंवा पुस्तकांचा गठ्ठा नसतो. शाळा म्हणजे आपल्या आयुष्याचा सगळ्यात निरागस, स्वच्छ आणि खराखुरा काळ. त्या काळात घडलेले काही क्षण, काही घटना आयुष्यभर आपल्या मनात कोरले जातात. अशाच असंख्य आठवणींपैकी माझ्या शालेय जीवनातील एक अविस्मरणीय दिवस आजही आठवला की मन नकळत भरून येतं.
शाळेचे दिवस आणि त्यांची खासियत
आज मागे वळून पाहताना जाणवतं की शाळेचे दिवस किती सोपे होते. ना मोठ्या जबाबदाऱ्या, ना भविष्यासंबंधी भीती. सकाळी दप्तर खांद्यावर घेऊन शाळेकडे निघणं, मित्रांसोबत गप्पा मारणं, तास संपण्याची वाट पाहणं, आणि सुट्टीच्या वेळची धावपळ — हे सगळं त्या काळात अगदी सामान्य वाटायचं.
पण या सामान्य दिवसांमध्येही कधी कधी असा एखादा दिवस येतो, जो इतर सगळ्या दिवसांपेक्षा वेगळा ठरतो. तो दिवस केवळ आठवणींत राहत नाही, तर तो आपल्याला काहीतरी शिकवून जातो.
अधिक वाचा ➤ स्वच्छ भारत अभियान – मराठी माहितीतो खास दिवस कसा सुरू झाला
माझ्या शाळेतील तो दिवस अगदी नेहमीसारखाच सुरू झाला होता. सकाळी लवकर उठून आईने तयार केलेला डबा घेतला, गणवेश नीट केला आणि शाळेकडे निघालो. त्या दिवशी शाळेत वार्षिक स्नेहसंमेलन असल्यामुळे सगळ्या वर्गात वेगळाच उत्साह दिसत होता.
शाळेचं मैदान सजवलेलं होतं, स्टेजवर रंगीबेरंगी पडदे लावलेले होते आणि शिक्षकही थोडे वेगळ्याच आनंदात दिसत होते. प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर उत्सुकता होती.
माझा पहिला स्टेज अनुभव
त्या दिवशी माझं नाव भाषणासाठी निवडलं गेलं होतं. खरं सांगायचं तर मला आधी खूप भीती वाटत होती. इतक्या मोठ्या स्टेजवर, एवढ्या लोकांसमोर बोलणं माझ्यासाठी नवीन होतं.
पण माझ्या वर्गशिक्षकांनी मला धीर दिला. “घाबरू नकोस, तू नक्की छान बोलेलास,” हे शब्द आजही माझ्या कानात घुमतात. स्टेजवर उभा राहिल्यावर सुरुवातीला हात थरथरत होते, आवाज अडखळत होता.
पण काही क्षणांतच समोर बसलेले माझे मित्र, शिक्षक आणि पालक दिसले, आणि हळूहळू आत्मविश्वास वाढत गेला.
अधिक वाचा ➤ लाकूड तोडायची गोष्ट – प्रेरणादायक मराठी कथाटाळ्यांचा तो क्षण
भाषण संपल्यानंतर जेव्हा संपूर्ण मैदान टाळ्यांच्या गजराने भरून गेलं, तो क्षण शब्दांत सांगणं कठीण आहे. त्या टाळ्या केवळ माझ्या भाषणासाठी नव्हत्या, तर माझ्या भीतीवर मिळवलेल्या विजयासाठी होत्या.
मुख्याध्यापकांनी जवळ बोलावून पाठ थोपटली, तेव्हा मनात अभिमानाची भावना निर्माण झाली. त्या एका क्षणाने माझ्या आत्मविश्वासाला नवी दिशा दिली.
मित्रांची साथ आणि आनंद
कार्यक्रमानंतर सगळे मित्र माझ्याभोवती जमा झाले. कुणी कौतुक केलं, कुणी गंमतीशीर टोमणे मारले, पण त्या सगळ्यात एक आपुलकी होती. शाळेतील मित्र म्हणजे आयुष्यातील सगळ्यात सुंदर नातं असतं, हे त्या दिवशी मला प्रकर्षाने जाणवलं.
त्या दिवसातून मिळालेला धडा
तो दिवस मला एक महत्त्वाचा धडा शिकवून गेला — भीतीवर मात केली तर यश नक्की मिळतं. जर त्या दिवशी मी घाबरून मागे हटलो असतो, तर कदाचित माझ्या आयुष्यातील हा सुंदर अनुभव मला कधीच मिळाला नसता.
शाळेतील हा अविस्मरणीय दिवस माझ्या आयुष्यातील पहिला आत्मविश्वासाचा टप्पा ठरला. पुढे कॉलेज, नोकरी, आयुष्याच्या वेगवेगळ्या वळणांवर हा अनुभव नेहमी आठवत राहिला.
अधिक वाचा ➤ माझं घर – मराठी निबंधआजही का आठवतो तो दिवस?
आज कितीही वर्षं झाली तरी तो दिवस आठवला की मन प्रसन्न होतं. कारण त्या दिवसात निरागसपणा होता, प्रामाणिक आनंद होता आणि स्वतःवर विश्वास ठेवण्याची पहिली जाणीव होती.
शाळेतील प्रत्येक विद्यार्थ्याच्या आयुष्यात असा एखादा दिवस नक्कीच असतो, जो त्याच्या मनावर कायमचा ठसा उमटवतो.
निष्कर्ष
शाळेतील एक अविस्मरणीय दिवस म्हणजे केवळ एक आठवण नाही, तर तो आयुष्याला दिशा देणारा अनुभव असतो. अशा दिवसांच्या आठवणी आपल्या आयुष्यभर सोबत राहतात आणि कठीण प्रसंगी आपल्याला पुन्हा उभं राहण्याची ताकद देतात.
शाळेतील प्रत्येक छोटा क्षण जपा. आज जो दिवस साधा वाटतो, तोच उद्या तुमच्यासाठी अविस्मरणीय ठरू शकतो.
हा लेख तुम्हाला आवडला असेल तर तुमच्या प्रतिक्रिया कमेंटमध्ये नक्की लिहा. हा निबंध मित्रांसोबत शेअर करा आणि अशाच दर्जेदार मराठी लेखांसाठी मराठी वाचनालय हा ब्लॉग फॉलो करायला विसरू नका.
धन्यवाद!
अधिक वाचा ➤ प्रजासत्ताक दिन भाषण – मराठी स्पीच