हातात झाडू, मनात स्वप्नं – संघर्षातून शिक्षणाकडे जाणारी प्रेरणादायी मराठी कथा
हातात झाडू, मनात स्वप्नं – एका सफाई कामगाराच्या मुलीची हृदयस्पर्शी कहाणी
पहाटेची वेळ होती. शहर अजून झोपेत होतं. रस्त्यावर फक्त कचऱ्याचे ढीग, कुत्र्यांचे भुंकणे आणि झाडूचा आवाज…
त्या आवाजामागे एक स्त्री होती — डोक्यावर ओढणी, हातात झाडू आणि चेहऱ्यावर थकवा.
पण तिच्या मागे शांतपणे चालणारी एक छोटी मुलगी मात्र वेगळी होती. तिच्या डोळ्यांत थकवा नव्हता… तिच्या डोळ्यांत होती स्वप्नं.
गरिबीत वाढलेलं बालपण
त्या मुलीचं नाव होतं सावित्री. आई महानगरपालिकेत सफाई कामगार होती. वडील लहानपणीच आजाराने गेले होते.
आई रोज सकाळी कामावर जाताना सावित्रीला सोबत घ्यायची. घरी ठेवायला कोणी नव्हतं.
रस्ते झाडताना, कचरा उचलताना सावित्री एका बाजूला उभी राहायची आणि समोरून जाणाऱ्या मुलांकडे पाहायची.
अधिक वाचा ➤ बिरबल प्रेरणादायक गोष्ट – मराठीशाळेचं स्वप्न
त्या मुलांच्या पाठीवर दप्तर असायची. हातात वही-पेन.
सावित्री मनात म्हणायची, “आई… मी पण कधीतरी अशीच शाळेत जाईन ना?”
आई हसून म्हणायची, “नक्की जाशील गं… फक्त थोडा वेळ थांब.”
तो “थोडा वेळ” मात्र खूप मोठा वाटायचा.
नशिबाने दिलेली संधी
एके दिवशी शाळेतून येणाऱ्या एका शिक्षिकेने सावित्रीला रस्त्याच्या कडेला अक्षरं काढताना पाहिलं.
ती जमिनीवर काठीने “अ, आ, इ” लिहीत होती.
शिक्षिकेचं मन हललं.
तिने आईशी संवाद साधला. परिस्थिती समजून घेतली.
आणि सावित्रीच्या आयुष्याला नवा वळण मिळालं.
पहिला शाळेचा दिवस
जुनासा गणवेश, हातात नवं दप्तर आणि डोळ्यांत अश्रू…
सावित्रीचा तो पहिला शाळेचा दिवस होता.
आई दूर उभी राहून पाहत होती. डोळे भरून आले होते.
त्या दिवशी झाडू हातात नव्हता… पेन हातात होतं.
अधिक वाचा ➤ तुष्ट कावळा – मराठी बोधकथासंघर्ष अजूनही सोबतच होता
शाळा, अभ्यास, घरी काम — सगळं एकटीलाच सांभाळावं लागत होतं.
कधी मित्र हसत, कधी परिस्थिती टोचायची.
पण सावित्रीने एक वाक्य मनात ठरवलं होतं —
“आई जिथे झाडू उचलते, तिथे मी स्वप्नं उचलणार.”
स्वप्नांची पहिली पायरी
वर्षानुवर्षे मेहनत केली. शिकली. स्पर्धा दिल्या.
आज सावित्री एका सरकारी कार्यालयात काम करते.
आई अजूनही सफाई कामगार आहे… पण आता अभिमानाने म्हणते —
“माझी मुलगी ऑफिसमध्ये काम करते.”
अधिक वाचा ➤ राष्ट्रीय युवक दिन भाषण – स्वामी विवेकानंद (मराठी)या कथेतला संदेश
हातात काय आहे यापेक्षा मनात काय आहे हे महत्त्वाचं.
गरिबी माणसाला थांबवू शकते, पण स्वप्नं मारू शकत नाही.
निष्कर्ष
आजही अनेक सावित्र्या रस्त्यावर उभ्या आहेत. त्यांच्या डोळ्यांत स्वप्नं आहेत.
फक्त थोड्या संधीची गरज आहे.
ही हृदयस्पर्शी कथा तुम्हाला आवडली असेल तर कॉमेंट करून नक्की कळवा आणि इतरांपर्यंत शेअर करा.
अशाच प्रेरणादायी मराठी कथा वाचण्यासाठी मराठी वाचनालय ब्लॉगला नक्की फॉलो करा.
अधिक वाचा ➤ मराठी समानार्थी शब्द – स्पर्धा परीक्षा मार्गदर्शक